Hvem giftet seg med Mahmud II?

Mahmud II (osmansk tyrkisk: محمود ثان Mahmud-ı sānī) var (født 20. juli 1785, død 1. juli 1839) var den 30. sultanen av Det osmanske riket. Han hersket fra 1808 til sin død i 1839.

Mahmud II sitt styre huskes ofte for omfattende militære og rettslige reformer, blant annet avskaffelse av janitsjarkorpsene.

Ашубджа́н Кады́н-эфе́нди (тур. Aşubcan Kadın Efendi; умерла 10 июня 1870 года в Стамбуле) — вторая или третья жена (кадын-эфенди) османского султана Махмуда II, мать его дочерей Айше-султан и Салихи-султан.

Пертевния́л-султа́н (тур. Pertevniyal Sultan; 1810 — 5 февраля 1883) — пятая жена османского султана Махмуда II, мать султана Абдул-Азиза. Черкешенка по происхождению. Имела большое влияние на сына, которого пережила почти на семь лет. Была последней валиде-султан, занимавшей покои матери султана во дворце Топкапы. Воспитанницей Пертевниял уже после смерти Абдул-Азиза была восьмая жена султана Абдул-Хамида II, Айше Дестизер Мюшфика Кадын-эфенди.

Haciye Hoşyar Kadın (Ottoman Turkish: حاجیه خوشیار قادین; "pleasant lover"; died c. 1859) was a consort of Sultan Mahmud II of the Ottoman Empire.

Haciye Pertevpiyale Nevfidan Kadınefendi (en turco otomano: نوفدان قادین, "plántula joven", 4 de enero de 1793 - 27 de diciembre de 1855) fue la esposa del sultán Mahmud II del Imperio Otomano.​

El título completo era: Devletlu İsmetlu Haciye Pertev-Piyale Nev-fidan Kadınefendi Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

Bezmiâlem Sultan (født Suzi i 1807 i Georgia, død 2. mai 1853 i Istanbul) var en validesultan i Det osmanske rike under sin sønn sultan Abd ül-Mecid I fra 1839 til 1853. Hun var jøde og het Suzi til hun ble tatt til slave og plassert i Mahmud IIs harem, der hun fikk navnet Bezmiâlem og konverterte til islam.

Hun var populær som validesultan, og det noteres at hennes sønn og hans ministre informerte og rådpurte henne i statsanliggender. Hun var en mecenat for kultur og arkitektur. Flere velkjente byggverker ble oppført på hennes ordre, blant dem Dolmabahçemoskeen og Galatabroen. Mahmud II skal ha dødd i alkoholisme, og en velkjent akt er at hun da hun ble validesultan overbeviste Abd ül-Mecid I om å ødelegge sin fars vinforråd.